1. Εισαγωγή: Η Διαλεκτική της Ακραίας Μουσικής
Η εμφανιση του Red and Anarchist Black Metal (RABM) δεν υπήρξε μια τυχαία καλλιτεχνική
αναζήτηση ή μια εφήμερη μόδα της εναλλακτικής μουσικής βιομηχανίας. Αποτελεί μια στοχευμένη, συνειδητή κοινωνικοπολιτική και πολιτισμική αντίδραση μέσα στους κόλπους της ακραίας μουσικής. Το Black Metal υπήρξε ανέκαθεν ένα από τα πιο ακραία, περιθωριακά, ηχητικά τραχιά και αμφιλεγόμενα είδη της σύγχρονης δημοφιλούς κουλτούρας. Γεννημένο μέσα από την ηχητική τραχύτητα του πρώτου κύματος κατά τη δεκαετία του 1980, με συγκροτήματα όπως οι Venom, οι Bathory, οι Celtic Frost και οι Hellhammer, και διαμορφωμένο αισθητικά, στιχουργικά και ιδεολογικά στις αρχές της δεκαετίας του 1990 από το δεύτερο κύμα της Νορβηγίας (με ονόματα όπως οι Mayhem, οι Darkthrone, οι Burzum, οι Emperor, οι Immortal και οι Satiricon), το είδος καθορίστηκε από μια αδιάλλακτη, επιθετική στάση απέναντι στις κατεστημένες κοινωνικές και θρησκευτικές δομές.
Ωστόσο, η αρχική αυτή εξέγερση εγκλωβίστηκε γρήγορα σε ένα ιδεολογικό παράδοξο. Ενώ το punk και το hardcore χρησιμοποίησαν την επιθετικότητα της κιθάρας και την ωμότητα του ήχου για να αμφισβητήσουν την εξουσία υπέρ της ελευθερίας, της ισότητας και της κοινωνικής απελευθέρωσης, το νορβηγικό black metal διοχέτευσε την οργή του σε έναν απόλυτο μηδενισμό, έναν ακραίο ατομικισμό, έναν ελιτίστικο παγανισμό και μια ρομαντική ιδεατοποίηση ενός σκοτεινού, φεουδαρχικού ή προ-χριστιανικού παρελθόντος. Αυτός ο μηδενισμός αποδείχθηκε το ιδανικό εύφορο έδαφος για την διείσδυση μισανθρωπικών, εθνικιστικών και τελικά εθνικοσοσιαλιστικών ιδεών.
Το RABM εμφανίστηκε ως μια συνειδητή, οργανωμένη και αδιάλλακτη απάντηση σε αυτή την κατάσταση. Αποτελεί ένα κοινωνικοπολιτικό και πολιτισμικό κίνημα που επιχείρησε —και συνεχίζει να επιχειρεί— την οικειοποίηση της αισθητικής και του ήχου του ακραίου μέταλ, επαναδιοχετεύοντας την ενέργειά του προς την ταξική συνείδηση, τον αναρχισμό, τον οικο-κοινωνικισμό, τον αντιφασισμό και την καθολική απελευθέρωση του ανθρώπου και της φύσης.
2. Το Ιστορικό Υπόβαθρο: Η Άνοδος του NSBM και η Ασπίδα της «Ουδετερότητας»
Για να κατανοήσει κανείς τους λόγους δημιουργίας και εδραίωσης του RABM, είναι απαραίτητο να αναλύσει το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε ο ιδεολογικός του αντίπαλος: το National Socialist Black Metal (NSBM).
Ορισμένοι πρωτεργάτες του είδους, με πλέον αντιπροσωπευτικό παράδειγμα τον Varg Vikernes των Burzum, μετακίνησαν τη στιχουργική και ιδεολογική τους βάση από τον παραδοσιακό, συχνά θεατρικό Σατανισμό προς έναν νεο-παγανιστικό εθνικισμό, τη φυλετική καθαρότητα, τον αντισημιτισμό και τον εθνικοσοσιαλισμό. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και τις αρχές της δεκαετίας του 2000, δημιουργήθηκαν εξειδικευμένα δίκτυα παραγωγής, ανεξάρτητων δισκογραφικών εταιρειών, περιοδικών (zines) και συναυλιακών διοργανώσεων που προωθούσαν αποκλειστικά το NSBM συγκροτήματα όπως οι Absurd, οι Graveland, οι Der Stürmer, οι Nokturnal Mortum και οι Goatmoon.
Η ακροδεξιά αναγνώρισε στο black metal ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό εργαλείο πολιτικής στρατολόγησης νέων. Η σκοτεινή, πολεμική, μυστικιστική και απομονωτική ατμόσφαιρα του είδους ταίριαζε απόλυτα με την εθνικιστική μυθολογία της φυλετικής ανωτερότητας, ενώ η κοινωνική περιθωριοποίηση της υποκουλτούρας προσέλκυε νέους που ένιωθαν αποξενωμένοι από τη σύγχρονη φιλελεύθερη κοινωνία. Παράλληλα, μέσω της επίκλησης της καλλιτεχνικής ελευθερίας, της πρόκλησης και της ακραίας έκφρασης, ο ρατσισμός, ο μισογυνισμός και ο αντισημιτισμός άρχισαν να θεωρούνται ανεκτά ή "γραφικά" στοιχεία της σκηνής.
Για χρόνια, μεγάλο τμήμα της underground metal σκηνής —συμπεριλαμβανομένων διοργανωτών, δημοσιογράφων και οπαδών— διατηρούσε μια στάση δήθεν πολιτικής ουδετερότητας, που συμπυκνωνόταν στο γνωστό σύνθημα "Keep politics out of metal". Στην πραγματικότητα, η στάση αυτή λειτούργησε ως μια προστατευτική ασπίδα για τα NSBM συγκροτήματα.
Η γέννηση του RABM δεν ήταν απλώς μια αντίδραση επιβληθείσα από τα πάνω, αλλά μια οργανική ανάγκη που προέκυψε από τη βάση της μουσικής κοινότητας. Η βασική κινητήριος δύναμη του κινήματος ήταν η κατηγορηματική άρνηση παράδοσης ενός ολόκληρου μουσικού είδους στους φασίστες. Οι δημιουργοί, οι μουσικοί και οι φίλοι του RABM λάτρευαν την ατμόσφαιρα, την ωμότητα, την ηχητική πυκνότητα και τη συναισθηματική ένταση του black metal, αλλά αρνούνταν να συμβιβαστούν με το μίσος, τον ρατσισμό και τις φυλετικές διακρίσεις. Το κίνημα απαίτησε καθαρούς, προσβάσιμους και ασφαλείς συναυλιακούς χώρους όπου η ακραία μουσική μπορούσε να βιωθεί χωρίς τον φόβο της νεοναζιστικής βίας, της παρενόχλησης ή του ιδεολογικού εκφοβισμού.
3. Ιδεολογικοί Πυλώνες του RABM: Από τη Μισανθρωπία στην Ταξική Συνείδηση
Η ειδοποιός διαφορά του RABM από το παραδοσιακό Black Metal έγκειται στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται την αρνητική ενέργεια, την οργή και τη σκοτεινιά.
3.1. Η Μετατόπιση του Εχθρού
Στο κλασικό black metal, ο άνθρωπος αντιμετωπίζεται συχνά ως ένα μίασμα, ένα παράσιτο στον πλανήτη που πρέπει να αφανιστεί, οδηγώντας σε έναν άκρατο μισανθρωπισμό και μηδενισμό. Το RABM μετατοπίζει ριζικά αυτή την οργή: ο εχθρός δεν είναι η ανθρωπότητα ως βιολογικό είδος, αλλά οι δομές εξουσίας, η ιεραρχία και τα συστήματα καταπίεσης. Η επιθετικότητα της μουσικής διοχετεύεται:
Στον Αντικαπιταλισμό: Ενάντια στην εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, την απληστία των πολυεθνικών εταιρειών, την αλλοτρίωση της καθημερινής ζωής και την εμπορευματοποίηση των πάντων.
Στον Αναρχισμό και τον Αντι-κρατισμό: Αμφισβητώντας το μονοπώλιο της νόμιμης βίας από το κράτος, την αστυνομική καταστολή, τα σύνορα, τις φυλακές και τις αυταρχικές δομές διακυβέρνησης.
Στον Αντιφασισμό: Με μια αδιάλλακτη στάση απέναντι σε κάθε μορφή ρατσισμού, φασισμού, εθνικισμού και φυλετικής ανωτερότητας.
3.2. Οικολογία, Οικο-Κοινωνικισμός και Veganism
Ένα από τα πιο ισχυρά ιδεολογικά στοιχεία του RABM είναι η βαθιά σύνδεση με τη φύση, η οποία όμως διαφέρει ριζικά από τον εθνικιστικό ρομαντισμό τύπου "Blut und Boden" (Αίμα και Γη) του NSBM.
Στο NSBM, η φύση αντιμετωπίζεται ως το ιστορικό σκηνικό μιας κλειστής φυλετικής μυθολογίας, ένας χώρος όπου μόνο οι "αγνοί" και οι "ισχυροί" δικαιούνται να επιβιώσουν. Αντίθετα, στο RABM η φύση αντιμετωπίζεται ως το πρωταρχικό θύμα της αλόγιστης καπιταλιστικής ανάπτυξης και της βιομηχανικής υπερεκμετάλλευσης. Η οικολογική καταστροφή, η αποψίλωση των δασών, η μόλυνση των υδάτων και η εξόρυξη πόρων θεωρούνται εγκλήματα του κεφαλαίου σε βάρος της γης και των τοπικών κοινωνιών.
Επιπλέον, ένα σημαντικό ποσοστό των συγκροτημάτων και των υποστηρικτών του RABM συνδέεται άμεσα με την κουλτούρα του straight edge, της απελευθέρωσης των ζώων (animal liberation) και του βιγκανισμού (veganism). Η οπτική αυτή θεωρεί την καταπολέμηση της εκμετάλλευσης ως μια καθολική, ολιστική στάση ζωής: η βία απέναντι στα ζώα και το περιβάλλον είναι προέκταση της βίας και της εκμετάλλευσης που ασκεί ο άνθρωπος στον άνθρωπο.
4. Η Μουσική Διαμόρφωση: Η Συνάντηση Black Metal και Crust/Hardcore Punk
Μουσικά και υφολογικά, το RABM δεν εμφανίστηκε στο κενό. Η ηχητική του ταυτότητα διαμορφώθηκε από τη συνάντηση δύο φαινομενικά διαφορετικών, αλλά ιστορικά και αισθητικά συγγενικών κόσμων: του Black Metal και του Crust / Hardcore Punk.
4.1. Το Υβρίδιο του Blackened Crust
Ενώ το παραδοσιακό black metal στηρίχθηκε σε μια lo-fi, παγωμένη, πρίμα και ορθόδοξη παραγωγή με θεματολογία τον σατανισμό, τον αποκρυφισμό και τη μισανθρωπία, το crust punk έφερε μια πιο τραχιά, γεμάτη μπάσα παραγωγή, με χαρακτηριστικούς d-beat ρυθμούς στα τύμπανα και αντιπολεμικό, αναρχικό και ταξικό στίχο.
Το RABM γεφύρωσε αυτούς τους δύο κόσμους. Συγκροτήματα όπως οι Iskra από τον Καναδά υπήρξαν πρωτοπόροι στη διαμόρφωση του όρου Blackened Crust. Πήραν την ταχύτητα, τα blast beats, τις υψίσυχνες κιθάρες και τα παγωμένα tremolo riffs του νορβηγικού black metal και τα ένωσαν με τους d-beat ρυθμούς, την πολιτική αιχμηρότητα, την ταξική οργή και το DIY ethos του crust punk στην παράδοση συγκροτημάτων όπως οι Discharge, οι Amebix, οι Doom και οι Extreme Noise Terror.
Αυτή η μουσική συνάντηση αποδείχθηκε καθοριστική. Έδωσε στο RABM την πολιτική συνέπεια, τη δομή και την κοινοτική αλληλεγγύη της punk σκηνής, διατηρώντας παράλληλα τη μουσική πολυπλοκότητα, τη σκοτεινή ατμόσφαιρα, τη συναισθηματική φόρτιση και την τεχνική ευρύτητα του extreme metal.
5. Αντιπροσωπευτικά Συγκροτήματα και η Εξέλιξη του Ήχου
Η εξέλιξη του RABM αποτυπώνεται ανάγλυφα μέσα από τη δουλειά συγκροτημάτων που καθόρισαν τον ήχο, την αισθητική και τη θεματολογία του, αποδεικνύοντας ότι το είδος δεν περιορίζεται σε ένα μόνο μουσικό στυλ, αλλά καλύπτει όλο το φάσμα από το raw black metal μέχρι το atmospheric, το neocrust και το post-black metal.
5.1. Panopticon (ΗΠΑ)
Ο Austin Lunn, η κινητήριος δύναμη πίσω από το προσωπικό σχήμα των Panopticon στη Μινεσότα/Κεντάκι των ΗΠΑ, θεωρείται μία από τις πιο σημαντικές και επιδραστικές προσωπικότητες του σύγχρονου ατμοσφαιρικού black metal παγκοσμίως.
Οι Panopticon πέτυχαν ένα μοναδικό μουσικό επίτευγμα: συνδύασαν το αμερικανικό bluegrass, τη σκοτεινή folk και την παραδοσιακή ακουστική μουσική των Αππαλαχίων Ορέων με το καταιγιστικό, ατμοσφαιρικό black metal. Οι στίχοι και τα concept albums του Lunn εστιάζουν στους ιστορικούς αγώνες των μεταλλωρύχων του Κεντάκι (π.χ. στο άλμπουμ Kentucky), στην ιστορία των ριζοσπαστικών εργατικών συνδικάτων (όπως οι IWW - Industrial Workers of the World), στην αλόγιστη καταστροφή των βουνών από τις εξορύξεις και στην προσωπική, σχεδόν πνευματική σύνδεση του ανθρώπου με τη φύση. Η δουλειά των Panopticon απέδειξε ότι το RABM μπορεί να παράγει μουσική κορυφαίας καλλιτεχνικής αξίας, αποσπώντας την καθολική αναγνώριση του μουσικού τύπου.
5.2. Iskra (Καναδάς)
Οι Iskra από τη Βρετανική Κολομβία του Καναδά υπήρξαν από τους θεμελιωτές του είδους. Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, εισήγαγαν τον όρο "Blackened Crust", διατηρώντας μια αδιάλλακτη, αντικαπιταλιστική και DIY στάση. Αρνούμενοι την εμπορευματοποίηση της μουσικής τους, διένειμαν το υλικό τους δωρεάν ή σε τιμή κόστους, ενώ υποστήριξαν ενεργά καταλήψεις, αυτόνομους κοινωνικούς χώρους και πολιτικούς κρατούμενους.
5.3. Dawn Ray'd (Ηνωμένο Βασίλειο)
Στην Ευρώπη, οι Dawn Ray'd από το Λίβερπουλ υπήρξαν ένα από τα πιο δραστήρια, εξωστρεφή και επιδραστικά αντιφασιστικά black metal συγκροτήματα της δεκαετίας του 2010 και 2020. Εντάσσοντας το βιολί στον ηχητικό τους ιστό, δημιούργησαν ένα μίγμα οργισμένου black metal και μελαγχολικής αγγλικής folk.
Οι Dawn Ray'd μετέφεραν τον αντιφασισμό από τους στίχους στην άμεση δράση: χρησιμοποιούσαν τις περιοδείες τους για να συγκεντρώσουν χρήματα για πολιτικούς κρατούμενους, για αντιρατσιστικές πρωτοβουλίες και για δομές υποστήριξης μεταναστών, ενώ μιλούσαν ανοιχτά από τη σκηνή ενάντια στην αστυνομική βία, την πατριαρχία και τον φασισμό.
5.4. Ancst (Γερμανία)
Με βάση το Βερολίνο, οι Ancst συνδύασαν το ωμό metallic hardcore και το neocrust με το χορωδιακό, μελωδικό black metal. Λειτουργώντας ως μια ζωντανή γέφυρα ανάμεσα στους φίλους της extreme metal σκηνής και του αυτόνομου/αντιφασιστικού κινήματος της Γερμανίας, οι Ancst ανέδειξαν θέματα όπως η ψυχική υγεία υπό τον καπιταλισμό, τα σύνορα-κουφάρια της Ευρώπης και η ανάγκη για συλλογική αντίσταση.
5.5. Άλλα Σημαντικά Σχήματα
Το κίνημα συμπληρώνεται από πληθώρα σχημάτων παγκοσμίως:
Trespasser (Σουηδία): Συνδυάζουν το γρήγορο, επιθετικό black metal με στίχους εμπνευσμένους από τη Μαρξιστική/Αναρχική θεωρία, την ιστορία των ένοπλων εγχειρημάτων και τη Ρωσική Επανάσταση.
Feminazgul (ΗΠΑ): Χρησιμοποιούν φεμινιστική και οικο-αναρχική θεματολογία, συνδυάζοντας ατμοσφαιρικά συνθεσάιζερ, φλάουτα και παραδοσιακά όργανα με ακραία φωνητικά.
Gaylord: Μια απροκάλυπτα αντιφασιστική και LGBTQ+ υποστηρικτική raw black metal πρωτοβουλία που στρέφεται ευθέως ενάντια στη μισαλοδοξία της παραδοσιακής metal σκηνής.
6. Κοινωνιολογικές Διαστάσεις: Αποδόμηση του Ελιτισμού και Συμπεριληπτικότητα
Η παρουσία και η εξάπλωση του RABM στην extreme μουσική σκηνή συνεπάγεται βαθιές κοινωνιολογικές μετατοπίσεις. ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ / NSBM BLACK METAL RED AND ANARCHIST BLACK METAL (RABM)
┌──────────────────────────────────────────┐ ┌──────────────────────────────────────────┐
│ • Νιτσεϊκός, αριστοκρατικός ελιτισμός │ │ • Οριζόντια οργάνωση & DIY ethos │
│ • Μισανθρωπία & μηδενισμός │ │ • Ταξική συνείδηση & αλληλεγγύη │
│ • Φυλετική καθαρότητα (Blood & Soil) │ │ • Οικο-κοινωνικισμός & Veganism │
│ • Αποκλεισμός μειονοτήτων / Τοξικότητα │ │ • Ασφαλείς χώροι (Safe Spaces) & LGBTQ+ │
└──────────────────────────────────────────┘ └──────────────────────────────────────────┘
6.1. Αποδόμηση του Νιτσεϊκού ΕλιτισμούΤο κλασικό black metal διακατέχεται συχνά από μια παραποιημένη νίτσεϊκη, αριστοκρατική νοοτροπία, όπου ο καλλιτέχνης θεωρεί τον εαυτό του έναν "ανώτερο άνθρωπο" (Übermensch) που στέκεται πάνω και μακριά από την "μάζα" των κοινών θνητών.
Το RABM αποδομεί αυτή την ψευδαίσθηση. Προάγει την οριζόντια οργάνωση, την ισότητα, την αμοιβαία βοήθεια και τη συλλογικότητα. Ο καλλιτέχνης δεν είναι ένας απομονωμένος "μύστης", αλλά ένα ισότιμο μέλος της κοινότητας και της εργατικής τάξης που χρησιμοποιεί τη μουσική ως εργαλείο αφύπνισης και έκφρασης.
6.2. Δημιουργία Ασφαλών Χώρων (Safe Spaces)
Για δεκαετίες, θηλυκότητες, LGBTQ+ άτομα, φυλετικές μειονότητες και μη-δυαδικά άτομα ένιωθαν ανεπιθύμητοι ή ακόμη και σωματικά απειλούμενοι σε συναυλίες extreme metal λόγω της παρουσίας φασιστικών στοιχείων, της σεξιστικής συμπεριφοράς και της κουλτούρας του τραμπουκισμού.
Το RABM επέβαλε την πολιτική της μηδενικής ανοχής (zero tolerance) στη βία, τον ρατσισμό, τον σεξισμό και την ομοφοβία. Δημιούργησε ασφαλείς συναυλιακούς χώρους (safe spaces), επιτρέποντας σε ένα πολύ πιο συμπεριληπτικό, πολυμορφικό και ανοιχτό κοινό να προσεγγίσει την ακραία μουσική, να συμμετάσχει ενεργά στη σκηνή και να δημιουργήσει δικά του συγκροτήματα.
6.3. Ψηφιακή Διάδοση και Δίκτυα Αλληλεγγύης
Η ανάπτυξη του RABM συνέπεσε με την ψηφιακή επανάσταση. Πλατφόρμες όπως το Bandcamp, το Reddit (μέσω κοινοτήτων όπως το r/RABM) και ανεξάρτητα blogs επέτρεψαν στα συγκροτήματα να διανέμουν τη μουσική τους παγκοσμίως χωρίς την ανάγκη παραδοσιακών δισκογραφικών εταιρειών που συχνά έκλειναν τα μάτια στο NSBM για εμπορικούς λόγους.
Αυτό επέτρεψε τη δημιουργία ενός παγκόσμιου δικτύου αλληλεγγύης, όπου συγκροτήματα από τη Λατινική Αμερική (π.χ. Βραζιλία, Μεξικό, Κολομβία), τη Νοτιοανατολική Ασία και την Ευρώπη επικοινωνούν, συνεργάζονται και αλληλοϋποστηρίζονται.
7. Αισθητική Ανατροπή και Συμπεράσματα
Η μεγαλύτερη δύναμη του κινήματος έγκειται στην αισθητική ανατροπή.
Το RABM δεν προσπάθησε να κάνει το black metal "ήμερο", "γλυκό" ή εμπορικό. Χρησιμοποιεί ακριβώς τα ίδια αισθητικά εργαλεία με το παραδοσιακό black metal: σκοτεινή εικονογραφία, επιθετικούς και τραχείς ήχους, Blast beats, υψίσυχνες παραμορφώσεις, απόκοσμα φωνητικά και ατμόσφαιρα απομόνωσης. Όμως, ανατρέπει εκ θεμελίων το νόημά τους. Αποδεικνύει ότι η σκοτεινιά, η αγριότητα και η ηχητική βία δεν ανήκουν στον φασισμό, στον μισανθρωπισμό ή στον εθνικισμό, αλλά μπορούν να εκφράσουν την οργή των καταπιεσμένων, την οργή απέναντι στην αδικία και τη διεκδίκηση της ελευθερίας.
Το Red and Anarchist Black Metal δεν είναι μια παρωδική τάση, ούτε μια εφήμερη περιθωριακή υποκουλτούρα χωρίς αντίκτυπο. Είναι η αναγκαία, οργανική απάντηση μιας μουσικής κοινότητας που αρνήθηκε να αφήσει την τέχνη που αγαπά να μετατραπεί σε όργανο φασιστικής προπαγάνδας και μισαλοδοξίας.
Μέσα από την οργανική σύνδεση του black metal με το DIY punk ethos, την αντικατάσταση της τυφλής μισανθρωπίας με την ταξική αλληλεγγύη και την ειλικρινή ενασχόληση με κρίσιμα οικολογικά, πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα της εποχής μας, το RABM απέδειξε ότι η ακραία μουσική μπορεί να είναι ταυτόχρονα σκοτεινή, επιθετική, καλλιτεχνικά αρτιότατη, βαθιά συναισθηματική και, πάνω από όλα, απελευθερωτική.
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ
- Ο Μουσικός Συνδυασμός: Κατάφερε το φαινομενικά αδύνατο: να παντρέψει τα blast beats, τα παραμορφωμένα riffs και τα harsh φωνητικά του black metal με το μπάντζο, το βιολί (fiddle), το ακουστικό μπάσο και την ατμόσφαιρα του αμερικανικού bluegrass και των 노동ικών/folk τραγουδιών.
- Η Θεματολογία: Αντί για τα κλασικά θέματα του black metal (όπως ο σατανισμός ή ο μισανθρωπισμός), ο Lunn εστιάζει στην ταξική πάλη, την ιστορία του εργατικού κινήματος, τα δικαιώματα των ανθρακωρύχων, την οικολογία και την προστασία του περιβάλλοντος από την εταιρική απληστία.
- Kentucky (2012): Το απόλυτο αριστούργημά του και το άλμπουμ-σταθμός για το RABM κίνημα. Είναι ένας δίσκος concept για τους αγώνες των ανθρακωρύχων στο Κεντάκι ενάντια στις εξορυκτικές εταιρείες, τη δημιουργία των συνδικάτων και την καταστροφή του περιβάλλοντος. Περιλαμβάνει διασκευές σε παραδοσιακά εργατικά και αντιφασιστικά τραγούδια (όπως το "Which Side Are You On?"), αναμεμειγμένα με καταιγιστικό black metal.
- Roads to the North (2014): Μια πιο προσωπική και μελωδική δουλειά που εξερευνά θέματα αλλαγής, μετανάστευσης (τη μετακόμισή του στον Βορρά) και της σχέσης του ανθρώπου με τη φύση. Τα progressive στοιχεία εδώ είναι έντονα.
- Autumn Eternal (2015): Το κλείσιμο μιας άτυπης τριλογίας. Ένας πανέμορφος, βαθιά μελαγχολικός και ατμοσφαιρικός δίσκος, αφιερωμένος στο φθινόπωρο, που δίνει μεγαλύτερη έμφαση στο post-rock και το shoegaze, χωρίς να χάνει την black metal ορμή του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου